únor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

únor (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) luty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. únorový
związki frazeologiczne:
przysłowia: jestli únor honí mraky, staví březen sněhulákykdyž skřivánek v únoru zpívá, velká zima potom býváúnor bílý, pole sílí
etymologia:
(1.1) nazwa prawdopodobnie pochodzi od słów nořiti se, czyli wynurzający się i dotyczy lodów na rzekach, które w lutym zaczynają pękać
uwagi:
(1.1) zobacz też: ledenbřezendubenkvětenčervenčervenecsrpenzáříříjenlistopadprosinec
źródła: