zvon

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zvon (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) dzwon
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zvonice ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

zvon (język słowacki)[edytuj]

zvon (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) dzwon
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zvonár m, zvonárik m, zvonárka ż, zvonárstvo n, zvonica ż, zvonička ż
zdrobn. zvonec m, zvonček m
czas. zvoniť ndk.
przym. zvonový, zvoncový, zvončekový, zvonársky, zvoničný
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

zvon (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dzwon
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bronast / železen zvon • udariti na zvon
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zvonar
czas. zvoniti
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: