wydymać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wydymać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈdɨ̃maʨ̑], AS[vydmać], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dymać)

(1.1) aspekt dokonany od: dymać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Następnym razem musisz zaprosić do gabinetu, zamknąć dyskretnie drzwi, położyć na biurku i wydymać[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyruchać, wyjebać, wymłócić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dymać
rzecz. wydymanie n, dymanko n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dymać
źródła:
  1. Piotr Niklewicz, Niezwykła kariera Antoniego K, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.