wspaniałomyślny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wspaniałomyślny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ], AS[fspãńau̯õmyśl̦ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wielkoduszny, łaskawy
antonimy:
(1.1) małoduszny, małostkowy
hiperonimy:
(1.1) szlachetny
hiponimy:
(1.1) hojny, litościwy
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wspaniałomyślność ż
przysł. wspaniałomyślnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. wspaniały, myśleć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: