volant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

volant (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) kierownica
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

volant (język francuski)[edytuj]

volant (2.2)
wymowa:
IPA[vɔ.lɑ̃] m wymowa ?/i
IPA[vɔ.lɑ̃t] f
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) latający[1]
(1.2) lotny[1]

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) koło zamachowe[1]
(2.2) kierownica[1]
odmiana:
(1.1) lp volant m, volante f; lm volants m, volantes f
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.

volant (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mot. kierownica
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. volantový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: