tugrik

tugrik (język polski)

wymowa:: (spolszczona) IPA: [ˈtuɡrʲik], AS: [tugrʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.; ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. waluta Mongolii; zob. też tugrik w Wikipedii

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tugrik	tugriki
dopełniacz	tugrika	tugrików
celownik	tugrikowi	tugrikom
biernik	tugrik	tugriki
narzędnik	tugrikiem	tugrikami
miejscownik	tugriku	tugrikach
wołacz	tugriku	tugriki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: mong.^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

angielski: (1.1) tögrög
arabski: (1.1) توغروغ m (tūḡrūḡ)
baskijski: (1.1) tugrik
bułgarski: (1.1) тугрик m
czeski: (1.1) tugrik m
esperanto: (1.1) tugriko
francuski: (1.1) tugrik m
japoński: (1.1) トゥグルグ (tugurugu)
słowacki: (1.1) tugrik m
turecki: (1.1) tögrög
turkmeński: (1.1) tugrug
ukraiński: (1.1) тугрик m
uzbecki: (1.1) tugrik
włoski: (1.1) tugrik m

źródła:

↑ Hasło „tugrik” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.

tugrik (język baskijski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jedn. monet. tugrik^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: mong.

uwagi:

źródła:

↑ Hasło „tugrik” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.

tugrik (język czeski)

wymowa:: IPA: /ty.ɡʁik/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jedn. monet. tugrik

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: mong.

uwagi:

źródła:

tugrik (język francuski)

wymowa:: IPA: /ty.ɡʁik/; ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. tugrik

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: mong.

uwagi:

źródła:

tugrik (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jedn. monet. tugrik

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:: (1.1) mongolský tugrik → mongolski tugrik

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: mong.

uwagi:

źródła:

[1] Hasło „tugrik” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.

[2] Hasło „tugrik” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.

[1]

[1]