tramp

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tramp (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wędrowiec, włóczykij, obieżyświat[1]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) mors. statek towarowy odbywający nieregularne rejsy do różnych portów[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
przym. trampowski
(2.1)
przym. trampowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. tramp
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło tramp w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

tramp (język angielski)[edytuj]

tramp (1.1)
wymowa:
enPR: trămp, IPA/træmp/, X-SAMPA: /tr{mp/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wędrowiec, włóczęga, tramp
(1.2) wędrówka, włóczęga
(1.3) tupot, tupotanie

czasownik

(2.1) włóczyć się, łazić
(2.2) ciężko stąpać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. trample
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tramp (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) tramp, wędrowiec, włóczykij
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trampování n
czas. trampovat
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: