topp

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: ToptopTopptoþtöptȫp

topp (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) przybij!, (wykrzyknik używany przy zawieraniu umowy połączony z uderzeniem dłonią w czyjąś dłoń dla przypieczętowania zgody na nią)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) einverstanden
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Topp m
czas. toppen, auftoppen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

topp (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) szczyt, wierzchołek[1]

wykrzyknik

(2.1) zgoda, w porządku[1]
odmiana:
(1.1) en topp, toppen, toppar, topparna
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. toppig
czas. toppa
związki frazeologiczne:
(1.1) toppen på isberget
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: geografia w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 495, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.