szeptanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szeptanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: szeptać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieszeptanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szepnięcie n, szept m, szeptanina ż, szeptaninka ż, szeptanka ż, szeptun m, szeptunka ż, szeptucha ż
czas. wyszeptać, szeptać ndk., szepnąć dk.
przym. szeptliwy
przysł. szeptliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. szeptać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: