szeptunka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szeptunka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która leczy zamawianiem[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kiedy zawiodła medycyna konwencjonalna, chory udał się do szeptunki.
(1.1) W Polsce szeptunki mieszkają głównie na Podlasiu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) szeptunka zamawia chorobę • szeptunka odczynia urokszukać pomocy u szeptunki
synonimy:
(1.1) szeptucha
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) znachorka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szept m, szepcik m, szeptanie n, szeptanina ż, szeptaninka ż, szeptanka ż, szeptliwość ż, szepnięcie n, naszept m, naszeptanie n, naszeptywanie n, odszepnięcie n, odszeptanie n, odszeptywanie n, poszept m, poszeptanie n, poszeptywanie n, poszepnięcie n, wyszeptanie n, wyszeptywanie n, zaszeptanie n, zaszeptaność ż
war. szeptucha ż
forma męska szeptun m
czas. szeptać ndk., szeptać się ndk., szepnąć dk., naszeptać dk., naszeptywać ndk., odszeptać dk., odszeptywać ndk., odszepnąć dk., poszeptać dk., poszeptywać ndk., poszepnąć dk., wyszeptać dk., wyszeptywać ndk., wszeptywać ndk., zaszeptać dk., zaszeptać się dk.
przym. szeptliwy, szepczący, zaszeptany
przysł. szeptliwie, szepcząco
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. szeptać + -unka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szeptun w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.