strid

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: stríð

strid (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
(1.1) ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) walka[1]

przymiotnik

(2.1) (o strumieniu cieczy lub przenośnie, np. wiadomości) rwący, wartki[1]

czasownik, forma fleksyjna

(3.1) tryb rozkazujący (imperativ) od strida
odmiana:
(1.1) lp en strid, striden lm strider, striderna
(2.1) strid, stritt, strida
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(2.1) en strid flodrwąca rzekaen strid ström av nyheterwartki strumień wiadomościgråta strida tårarpłakać rzewnymi łzami
synonimy:
(1.1) kamp
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) slag, batalj, krig, krigståg, fejd, holmgång, drabbning, sammandrabbning, kraftmätning, dust, skärmytsling, tvekamp, envig, duell, tornering, riddarspel
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) czas. strida
(1.1) przym. stridig, motstridig, påstridig, stridbar
związki frazeologiczne:
(1.1) złożenie rzeczownikowe stridsanda, stridsberedskap, stridsflygare, stridsflygplan, stridsfråga, stridsgas, stridshandske, stridshumör, stridskamrat, stridslycka, stridsmedel, stridsrobot, stridsrop, stridsskrift, stridsspets, stridstupp, stridsvagn, stridsvapen, stridsvimmel, stridsyxa, stridsåtgärd, stridsäpple, stridsövningeldstrid, gatustrid, luftstrid, närstrid
(1.1) fraza rzeczownikowa en strid om ordstrid på kniven
(1.1) złożenie przymiotnikowe stridsduglig, stridslysten
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 458.