stürzen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stürzen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃtʏʁʦn̩] wymowa ?/i IPA[ˈʃtʏʁʦtə] IPA[ɡəˈʃtʏʁʦt]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) runąć, spadać, spaść, upadać, upaść
(1.2) przewracać (się), przewrócić (się), obalać (się), obalić (się)
(1.3) rzucać się, rzucić się
odmiana:
(1.1)[1] stürz|en (stürzt), stürzte, gestürzt (sein)
(1.2-3)[1] stürz|en (stürzt), stürzte, gestürzt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) totstürzen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Sturz m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: stürzenabstürzenbestürzeneinstürzenentgegenstürzenherausstürzenhereinstürzenherunterstürzenhervorstürzenhinaufstürzenhinausstürzenhinstürzennachstürzenniederstürzenumstürzenverstürzenzusammenstürzen
źródła: