spegill

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spegill (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˡspɛːjɪtl] lm IPA[ˡspɛːklar]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lustro
(1.2) wziernik
odmiana:
(1.1) lp speg|ill, ~il, ~li, ~ils (~illinn, ~ilinn, ~linum, ~ilsins); lm ~lar, ~la, ~lum, ~la (~larnir, ~lana, ~lunum, ~lanna)
przykłady:
(1.1) Getur kötturinn minn séð sig í spegli?Czy mój kot może zobaczyć siebie w lustrze?
składnia:
kolokacje:
(1.1) horfa á sig í spegli → patrzeć na siebie w lustrze; brjóta spegil → zbić lustro
synonimy:
(1.1) przest. skuggsjá, skuggsjón
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. spegla
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. spegillpor. swn. spiegal (niem. Spiegel), łac. speculum
uwagi:
źródła: