röta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: rotarottarȫta

röta (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gnicie, zgnilizna, butwienie
(1.2) przen. zgnilizna moralna, zepsucie moralne
(1.3) pot. fart, szczęście

czasownik nieprzechodni

(2.1) gnić, butwieć, psuć się

czasownik przechodni

(3.1) powodować gnicie
odmiana:
(1) lp en röta, rötan blm
(2-3) att röta, rötar, rötade, rötat, röta! ; pres. part. rötande, perf. part. rötad
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) ta röta / angripas av rötagnić
(1.3) vilken röta attjakie szczęście, że
synonimy:
(1.1) förruttnelse, ruttenhet
(1.3) tur, flax
(2.1) ruttna, murkna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rötande, rötning
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe rötmånad, rötsvamp, rötäggbenröta, blötröta, rättsröta, tandröta
etymologia:
uwagi:
nie mylić z: rota; råttagrzebać; szczur
źródła:

röta (język wilamowski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
rȫta
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) radzić[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. röt m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 305, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.