przytaczać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przytaczać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przytoczyć)

(1.1) tocząc, doprowadzać do danego miejsca
(1.2) przywoływać czyjąś wypowiedź, fragment tekstu
(1.3) podawać w celu ukazania dowodów, faktów

czasownik zwrotny niedokonany przytaczać się (dk. przytoczyć się)

(2.1) tocząc się, docierać gdzieś
(2.2) pot. docierać do jakiegoś miejsca w sposób niezgrabny, z opóźnieniem, z trudem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dotaczać
(1.2) cytować
(1.3) podawać, prezentować, przedstawiać, wyliczać, wymieniać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przytaczanie n, przytoczenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: