promieniotwórczość
promieniotwórczość (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) chem. fiz. samorzutna przemiana jąder atomowych niektórych pierwiastków, której towarzyszy emisja promieniowania jądrowego[2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik promieniotwórczość promieniotwórczości dopełniacz promieniotwórczości promieniotwórczości celownik promieniotwórczości promieniotwórczościom biernik promieniotwórczość promieniotwórczości narzędnik promieniotwórczością promieniotwórczościami miejscownik promieniotwórczości promieniotwórczościach wołacz promieniotwórczości promieniotwórczości
- przykłady:
- składnia:
- (1.1) promieniotwórczość + D.
- kolokacje:
- (1.1) promieniotwórczość naturalna / sztuczna • promieniotwórczość pierwiastków • zjawisko promieniotwórczości
- synonimy:
- (1.1) radioaktywność
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. promieniotwórczy
- przysł. promieniotwórczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. promieniotwórczy + -ość
- uwagi:
- Formy potencjalne liczby mnogiej w tabeli odmiany zostały podane za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[3]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: radioaktywność
- źródła:
- ↑ Hasło „promieniotwórczość” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1.
- ↑
Hasło „promieniotwórczość” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „promieniotwórczość” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
