pitagorejczyk
pitagorejczyk (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) filoz. kultywator pitagoreizmu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pitagorejczyk pitagorejczycy dopełniacz pitagorejczyka pitagorejczyków celownik pitagorejczykowi pitagorejczykom biernik pitagorejczyka pitagorejczyków narzędnik pitagorejczykiem pitagorejczykami miejscownik pitagorejczyku pitagorejczykach wołacz pitagorejczyku pitagorejczycy depr. M. i W. lm: (te) pitagorejczyki[1]
- przykłady:
- (1.1) Ze względów etycznych pitagorejczycy praktykowali wegetarianizm.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Pitagoras mos, pitagoreizm mrz
- przym. pitagorejski
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Pythagorean
- czeski: (1.1) pythagorejec m, pythagorovec m
- francuski: (1.1) pythagoricien m
- hiszpański: (1.1) pitagórico m
- niemiecki: (1.1) Pythagoreer m, austr. Pythagoräer m
- ukraiński: (1.1) піфагорієць m (pìfagorìêcʹ)
- włoski: (1.1) pitagorico m
- źródła:
- ↑
Hasło „pitagorejczyk” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
