panoptikum

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

panoptikum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpãnɔpˈtʲikũm], AS[pãnoptʹikũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. muzeum lub wystawa, która zawiera zbiór osobliwości
(1.2) książk. muzeum, w którym eksponatami woskowe figury przedstawiające sławne osoby; gabinet figur woskowych
(1.3) książk. zbiór osobliwych rzeczy, osób, pojęć itp.
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Panoptikum < ang. panopticon. Wyraz został wymyślony przez angielskiego filozofa i teoretyka prawa Jeremy'ego Benthama i był pierwotnie nazwą projektowanego przez niego więzienia, w którym każdy więzień jest zawsze widoczny dla strażników[1].
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło panoptikum w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.