obuch

obuch (język polski)

obuch (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. tępo zakończona część robocza narzędzia

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	obuch	obuchy
dopełniacz	obucha	obuchów
celownik	obuchowi	obuchom
biernik	obuch	obuchy
narzędnik	obuchem	obuchami
miejscownik	obuchu	obuchach
wołacz	obuchu	obuchy

przykłady:

(1.1) Między pikinierami i za nimi stali żołnierze, których główną bronią był półtorametrowy goedendag […], połączenie maczugi z piką zdatne tak do zadawania ciosów obuchem jak pchnięć zamocowanym na głowicy szpikulcem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bijak, pięta

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zdrobn. obuszek m

przym. obuchowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) face

źródła: