obnażać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obnażać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. obnażyć)

(1.1) czynić nagim, pozbawionym ubioru
(1.2) pozbawiać osłony
(1.3) przen. czynić jawnym, pozbawionym fałszu

czasownik zwrotny niedokonany obnażać się

(2.1) czynić nagim siebie samego
(2.2) czynić nagim siebie wzajemnie
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rozbierać, rozdziewać
(1.2) odsłaniać
(1.3) ujawniać
(2.1) rozbierać się, rozdziewać się
(2.2) rozbierać się, rozdziewać się
antonimy:
(1.1) ubierać, okrywać, odziewać
(1.2) okrywać
(2.1) ubierać się
(2.2) ubierać się
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nagość ż, nagus m, naguska n, golasek m, golaska ż, golas m, golenie n, zgolenie n, ogolenie n, ogołacanie n, ogołocenie n, golarz m, golarnia ż, obnażanie n, obnażenie n, goły nmos, nagi m
czas. obnażyć dk., golić ndk., zgolić dk., ogolić dk., ogołacać ndk., ogołocić dk.
przym. nagi, nagutki, nagusieńki, goły
przysł. goło, nago, nagusieńko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: