nagłos

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nagłos (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈnaɡwɔs], AS[nagu̯os] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. początek wyrazu wypowiedzianego (fonem lub sylaba)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) słowo
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. nagłosowy, głośnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: nagłos śródgłos wygłos
tłumaczenia:
źródła: