kulinarny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kulinarny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkulʲĩˈnarnɨ], AS[kulʹĩnarny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Francuscy mistrzowie kulinarni wprowadzili aromaty sporządzane w formie wyciągów na spirytusie, które wypierały stosowane dotąd przyprawy[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) książka / sztuka kulinarna
synonimy:
(1.1) kucharski, gastronomiczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kulinaria nmos
przym. kulinarnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. culinarius od culina
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.