kto z przyrodzenia głupi, i w Paryżu sobie rozumu nie kupi

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kto z przyrodzenia głupi, i w Paryżu sobie rozumu nie kupi (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈktɔ ˌs‿pʃɨrɔˈʣ̑ɛ̃ɲa ˈɡwupʲi ˌː‿f‿paˈrɨʒu ˈsɔbʲjɛ rɔˈzũmu ɲɛ‿ˈkupʲi], AS[kto s‿pšyroʒńa gu̯upʹ• i‿f‿paryžu sobʹi ̯e rozũmu ńe‿kupʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.wygł.nazal.-ni…dł. sam.przyim. nie tw. syl.zestr. akc.akc. pob.i → j 
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) niektórzy ludzie pozostaną głupcami do końca życia
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) komu Bóg rozumu nie da, kowal mu go nie ukuje
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz inne przysłowia o głupocie
tłumaczenia:
źródła:
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Paryż w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, s. 381, Warszawa, Druk Emila Skiwskiego, 1889–1894.