komu Bóg rozumu nie da, kowal mu go nie ukuje

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

komu Bóg rozumu nie da, kowal mu go nie ukuje (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkɔ̃mu ˈbuk rɔˈzũmu ɲɛ‿ˈda ˈkɔval‿mu‿ɡɔ ˌɲɛ‿uˈkujɛ], AS[kõmu buk rozũmu ńe‿da koval‿mu‿go ńe‿ukui ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.zestr. akc.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) niektórzy ludzie pozostaną głupcami do końca
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kto z przyrodzenia głupi, i w Paryżu sobie rozumu nie kupi
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz inne przysłowia o Bogu, kowalu, mądrości, głupocie
tłumaczenia:
źródła:
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Bóg w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.