kornik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: KornikKórnik

kornik (język polski)[edytuj]

kornik (1.1)
chodniki wydrążone przez korniki (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkɔrʲɲik], AS[korʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag; zob. też kornikowate w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) kornik drukarz
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ksylofag, chrząszcz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kora ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Owady
tłumaczenia:
źródła: