kontynentalny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kontynentalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɨ], AS[kõntỹnẽntalny], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący kontynentu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chłopcy pojechali tym razem na zawody kontynentalne.
składnia:
kolokacje:
(1.1) blok kontynentalny • klimat kontynentalny • puchar kontynentalny
synonimy:
(1.1) lądowy
antonimy:
(1.1) niekontynentalny, wyspiarski, wyspowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kontynent mrz, kontynentalizm mrz, kontynentalizacja ż, kontynentalność ż
przysł. kontynentalnie
przym. epikontynentalny
związki frazeologiczne:
śniadanie kontynentalne
etymologia:
pol. kontynent + -alny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: