kompozycyjny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kompozycyjny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kompozycją, dotyczący kompozycji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W pejzażach z ziemi olkuskiej stosowała różne metody kompozycyjne: bliskiego kadru, szerokiej perspektywy lub spojrzenia z podniesionego punktu obserwacji[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kompozycja ż, kompozytor m, kompozytorka ż, kompozyt m, komponowanie n, skomponowanie n
czas. komponować ndk., skomponować dk.
przym. kompozytorski, kompozytowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Lucjan Poczęsny, Bolesławskie Zeszyty Historyczne, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.