kohoutek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kohoutek (język czeski)[edytuj]

kohoutek (1.1)
kohoutek (2.1)
kohoutek koně (2.3)
kohoutek luční (2.4)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) zootechn. kogucik

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(2.1) techn. kran, kurek
(2.2) techn. cyngiel, spust, kurek
(2.3) jeźdz. kłąb
(2.4) bot. firletka
odmiana:
(1.1) kohoutek, kohoutka, kohoutkovi/kohoutku, kohoutka, kohoutku, kohoutkovi/kohoutku, kohoutkem; lm kohoutci/kohoutkové, kohoutků, kohoutkům, kohoutky, kohoutci/kohoutkové, kohoutcích, kohoutky
(2.1-4) kohoutek, kohoutku, kohoutku, kohoutek, kohoutku, kohoutku, kohoutkem; lm kohoutky, kohoutků, kohoutkům, kohoutky, kohoutky, kohoutcích, kohoutky
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes. kohout + -ek, prasł. kokotъ
uwagi:
źródła: