kelwin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kelwin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkɛlvʲĩn], AS[kelvʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K; zob. też kelwin w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ten pomiar był wykonywany w temperaturze siedemdziesięciu kelwinów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od tytułu lorda Kelvina, który pochodzi od nazwy rzeki Kelvin
uwagi:
dawniej używane określenie stopień Kelvina, używane przez analogię ze stopniem Celsjusza, jest niepoprawne
tłumaczenia:
źródła: