hrom

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hrom (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) grom, piorun
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hromnice ż, Hromnice ż lm, hromnička ż, hromice ż, hromička ż
przym. hromový, hromniční, hromničný, hromiční, hromičný
związki frazeologiczne:
jako hrom z čistého nebejak grom z jasnego nieba
etymologia:
uwagi:
źródła:

hrom (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) grom[1][2], piorun[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hromnica ż, Hromnice ż lm, hromnička ż
zgrub. ekspr. hromisko n
przym. hromový, hromničný
przysł. hromovo, hromove
związki frazeologiczne:
ako hrom z jasného nebajak grom z jasnego niebaakoby hrom do neho udreljakby w niego grom strzelił
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 237, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.
  2. 2,0 2,1 Hasło hrom w: Ferdinand Buffa, Mikuláš Stano, Poľsko-slovenský a slovensko-poľský slovník, Bratysława, Slovenské pedagogické nakladateľstvo, 1988.