Przejdź do zawartości

gestykulować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

gestykulować (język polski)

[edytuj]
mężczyzna gestykuluje (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌɡɛstɨkuˈlɔvat͡ɕ], AS: [gestykulovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku[1][2]
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Gwałtownie gestykulując daje znak, aby mężczyzna przerwał pracę[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gest mrz, gestykulacja ż, gestykulowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. gesticulor[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gestykulować” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  3. Zbigniew Budych, Gazeta Wrocławska, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.