dekokt

dekokt (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. odwar; napój sporządzony z wywaru ziół lub innych substancji; wywar leczniczy

(1.2) spec. w piwowarstwie: część zacieru pobierana z kadzi zaciernej, doprowadzana do wrzenia w kotle zaciernym, a następnie ponownie wlewana do zacieru głównego; zob. też dekokt w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dekokt	dekokty
dopełniacz	dekoktu	dekoktów
celownik	dekoktowi	dekoktom
biernik	dekokt	dekokty
narzędnik	dekoktem	dekoktami
miejscownik	dekokcie	dekoktach
wołacz	dekokcie	dekokty

przykłady:

(1.1) Medyk książęcy przygotowywał jakieś bezoary i dekokty odurzające.

(1.1) Leczył się dekoktem z kłączy malin.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) odwar

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dekokcja ż, dekoktacja ż

przym. dekokcyjny

przysł. dekokcyjnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. decoctus → wygotowany; por. łac. decoctum

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: odwar

• angielski: (1.2) decoction
• niemiecki: (1.1) Dekokt n

źródła: