bockig

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bockig (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbɔkɪç] ?/i IPA[ˈbɔkɪk] ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) krnąbrny, uparty
odmiana:
(1.1)
(1.1) st. wyższy bockiger; st. najwyższy bockigsten
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) ein bockiges Kind
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bock m, Bockigkeit ż
czas. bocken
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: