bocianica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bocianica (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɔʨ̑ä̃ˈɲiʦ̑a], AS[boćä̃ńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. samica bociana
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bocianica odleciała, aby poszukać pokarmu dla młodych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. bocian
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bocian
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

bocianica (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. bocianica[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bocian m, bocianik m, bocianovité n lm, bocianča n
przym. bocianí
związki frazeologiczne:
etymologia:
słc. bocian
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 41, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.
  2. Hasło bocianica w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.