bernikla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bernikla (język polski)[edytuj]

bernikla (1.1)
wymowa:
IPA[bɛrʲˈɲikla], AS[berʹńikla], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. zamieszkująca półkulę północną gęś o czarnym dziobie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) bernikla białolica, bernikla hawajska, bernikla kanadyjska, bernikla obrożna, bernikla rdzawoszyja
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Bernikelgans[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 33, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.

bernikla (język słowacki)[edytuj]

bernikla (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. bernikla
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bernikla veľká = bernikla bielobradábernikla kanadyjskabernikla červenokrkábernikla rdzawoszyjabernikla tmavábernikla obrożnabernikla bielolícabernikla białolica
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: