aufbleiben

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

aufbleiben (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯fˌblaɪ̯bn̩] IPA[ˌbliːp ˈʔaʊ̯f] IPA[ˈaʊ̯fɡeˌbliːbn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) nie zasypiać, nie zasnąć, nie spać
(1.2) nie zamykać, nie zamknąć, być otwartym, pozostać otwartym
odmiana:
(1.1-2)[1] aufbleib|en (bleibt auf), blieb auf, aufgeblieben (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bleibenabbleibenaufbleibenausbleibenbeibleibennachbleibenumspannennunterbleibenüberbleibenverbleibenzubleibenzurückbleibenzusammenbleiben
źródła: