bleiben

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bleiben (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈblaɪbən] wymowa austriacka ?/i IPA[ˈbliːp] IPA[ɡəˈbliːbn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, nieprzechodni

(1.1) zostawać, zostać, pozostawać, pozostać
odmiana:
(1.1)[1] bleib|en (bleibt), blieb, geblieben (sein)
przykłady:
(1.1) Es regnet, bleib lieber zu Hause.Pada deszcz, zostań lepiej w domu.
(1.1) Die Grafik ist gleich geblieben, nur die Farben sind gewechselt worden.Grafika pozostała ta sama, tylko kolory zmieniono.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bleiben lassenhängen bleiben / liegen bleiben / stecken bleiben / stehen bleiben / sitzen bleibenübrig bleiben
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bleibe ż, Überbleibsel n
przym. bleibend
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
zobacz też: bleibenabbleibenaufbleibenausbleibenbeibleibennachbleibenumspannennunterbleibenüberbleibenverbleibenzubleibenzurückbleibenzusammenbleiben
źródła: