Wortschatz

Wortschatz (język niemiecki)

wymowa:

lp IPA: [ˈvɔʁtˌʃat͡s] ^ⓘ lm IPA: [ˈvɔʁtˌʃɛt͡sə]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. słownictwo, zasób słów

(1.2) perełka słowna, osobliwość językowa

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der Wortschatz	die Wortschätze
dopełniacz	des Wortschatzes	der Wortschätze
celownik	dem Wortschatz	den Wortschätzen
biernik	den Wortschatz	die Wortschätze

przykłady:

(1.1) (…) aber im Gegensatz zum Hindi in Indien seine ganz eigene Grammatik und seinen eigenen Wortschatz enthält, der für Fidschi geeignet ist. → (…) ale w przeciwieństwie do hindi w Indiach posiada własną gramatykę i słownictwo, dostosowane do warunków panujących na Fidżi.

(1.1) Jargon bezeichnet einen (nicht allgemein verständlichen) sondersprachlichen Wortschatz bestimmter sozialer Schichten oder Berufsgruppen. → Żargon to (niezrozumiały dla ogółu) specyficzny zasób słownictwa charakterystyczny dla określonych warstw społecznych lub grup zawodowych.

(1.1) Im Wortschatz wurde das Englische in einer frühen Phase zunächst vom Sprachkontakt mit nordgermanischen Sprachen beeinflusst. → W zakresie słownictwa język angielski na wczesnym etapie pozostawał pod wpływem kontaktu z językami północnogermańskimi.

składnia:

kolokacje:

(1.1) aktiver / passiver / geringer / umfangreicher Wortschatz • den Wortschatz erweitern / bereichern / dokumentieren

synonimy:

(1.1) Wortvorrat, Sprachschatz, Vokabular, Lexikon, Lexik, Wortgut

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) Grundwortschatz, Minimalwortschatz, Basiswortschatz

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Wort + Schatz

uwagi:

źródła: