Tüftler

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tüftler (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
lp IPA[ˈtʏftlɐ] lm IPA[ˈtʏftlɐ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. kombinator, majsterkowicz, dłubacz, myśliciel
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Tüftelei ż, Tüfteler n
forma żeńska Tüftlerin ż
czas. tüfteln
przym. tüftlig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: