Chronik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chronik (język luksemburski)[edytuj]

wymowa:
IPA/kʀˈoːnik/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. kronika
odmiana:
(1.1) lp Chronik, lm Chroniken
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
https://www.lod.lu/?CHRONIK1

Chronik (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[ˈkʀoːnɪk] lm IPA[ˈkʀoːnɪkn̩]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. kronika
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Geschichtsschreibung
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Chronistik ż, Chronist m, Chronistin ż
przym. chronikalisch
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Chronik (język plautdietsch)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈkɾoːnɪk/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. kronika
odmiana:
(1.1) lp Chronik, lm Chroniken
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: