Bóg nie opuści, kto się nań spuści

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bóg nie opuści, kto się nań spuści (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbuc ˌɲɛ‿ɔˈpuɕʨ̑i ˈktɔ‿ɕɛ ˈnãɲ ˈspuɕʨ̑i], AS[buḱ ńe‿opuśći kto‿śe nãń spuśći], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.denazal.zmięk. międzywyr.zestr. akc.akc. pob.
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) Bóg pomaga w potrzebie tym, którzy mu ufają
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kto dał zęby, da i chleb
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: