Przejdź do zawartości

Alicja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [aˈlʲit͡sʲja], AS: [alʹicʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie; zob. też Alicja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Alicja sama sobie zaprojektowała ten niespotykany ubiór.
(1.1) U nas propozycje małżeńskie składa się przeważnie mimochodem w łóżku, pod zgubnym wpływem seksualnego zadowolenia. Ale co było robić? Zwabić Alicję do mego pokoiku i zgwałcić na tapczanie Renaty?[2]
(1.1) Alicja, chociaż nieśmiała, z początku bardzo serdeczna, także się zmieniła[3].
(1.1) Elżbieta kończyła doprawiać specjalnym sosem surówkę z różnorakich warzyw i owoców, a Alicja już zaczęła nakrywać stół kolorowym obrusem[4].
(1.1) Po powrocie do hotelu Alicja nie czuła nóg. Wyszli z muzeum o pierwszej, kiedy je zamykano, jako jedni z ostatnich[5].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. Ala ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Alicja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. Jerzy Stawiński, Piszczyk, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Zofia Chądzyńska, Przez ciebie, Drabie!, 1969, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. Wiesława Maria Korczyńska, Wróć..., 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Tomasz Mirkowicz, Pielgrzymka do Ziemi Świętej Egiptu, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie Alicja[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Łotewski - Imiona
źródła:
  1. Józefa Parszuta, Irēna Birzvalka, Słownik łotewsko-polski : latviešu-poļu vārdnīca / Słownik polsko-łotewski : poļu-latviešu vārdnīca, Jumava, Ryga 1999, ISBN 9984-05-174-9, s. 404.