ślepucha

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ślepucha (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɕlɛˈpuxa], AS[ślepuχa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Warszawa)[1] gw. złodziejska[2] kura
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ślepy
rzecz. ślepie n, ślepak mos/mzw
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kura
źródła:
  1. Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 60.
  2. Hasło ślepucha w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. V, s. 346, Kraków, Akademia Umiejętności, 1900.