łysina

łysina (język polski)

łysina (1.1)

wymowa:

IPA: [wɨˈɕĩna], AS: [u̯yśĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce na głowie pozbawione włosów

(1.2) gw. (księstwo łowickie) czoło człowieka (niekoniecznie bez włosów)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	łysina	łysiny
dopełniacz	łysiny	łysin
celownik	łysinie	łysinom
biernik	łysinę	łysiny
narzędnik	łysiną	łysinami
miejscownik	łysinie	łysinach
wołacz	łysino	łysiny

przykłady:

(1.1) Pan Łoski był to mężczyzna w średnim wieku, uczciwy i przyzwoity (…) Niewielka łysina świadczyła, że dobry obywatel musiał niejednokrotnie za młodych lat mury głową przebijać i w ogóle nie pędzić bogobojnego życia.

(1.2) Coło mo kuń, a cłowiek to mo łysine.

składnia:

kolokacje:

(1.1) przedwczesna / szacowna łysina • mieć łysinę • świecić łysiną • ukrywać / zakrywać łysinę

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. łysol m, łysek m, łyska ż, łysy m, łysa ż, łysienie n

zdrobn. łysinka ż

czas. łysieć, wyłysieć

przym. łysy, łysawy

przysł. łyso

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. łysy + -ina

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: czoło

• angielski: (1.1) bald patch, spot
• baskijski: (1.1) soilgune
• białoruski: (1.1) лысіна ż
• hiszpański: (1.1) calva ż
• nowogrecki: (1.1) φαλάκρα ż
• ukraiński: (1.1) лисина ż

źródła: