łopian
łopian (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. Arctium L.[1], rodzaj roślin z rodziny astrowatych; zob. też łopian w Wikipedii
- (1.2) bot. roślina z rodzaju łopian (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łopian łopiany dopełniacz łopianu łopianów celownik łopianowi łopianom biernik łopian łopiany narzędnik łopianem łopianami miejscownik łopianie łopianach wołacz łopianie łopiany
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) przydrożny łopian • kępa / liść / łodyga łopianu
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uważać co łopian, a co pokrzywa[3]
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rośliny
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) burdock
- bułgarski: (1.1) репей m, лопуш m
- czeski: (1.1) lopuch m
- francuski: (1.1) bardane ż
- niderlandzki: (1.1) klit ż, klis ż
- niemiecki: (1.1) Kletten lm; (1.2) Klette ż
- rosyjski: (1.1) лопух m
- ukraiński: (1.1) лопух m
- wilamowski: (1.1) kłatt ż; (1.2) kłatt ż
- włoski: (1.1) bardana ż
- źródła:
- ↑
Hasło „Arctium” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - 1 2 Łukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia Polska”, vol. 1/2011, s. 76.
- ↑ Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 275.
