impromptu

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] impromptu (język polski)

wymowa: IPA: [ɛ̃.pʁɔ̃p.ty]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. muzyka utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym

odmiana: (1.1) nieodm. nieodmienny przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: francuski z łaciny
uwagi: tłumaczenia:

• japoński: (1.1) 即興曲 (そっきょうきょく)