impromptu

impromptu (język polski)

wymowa:

IPA: [ĩmˈprɔ̃mptu], AS: [ĩmprõmptu], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. muzyka utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

francuski z łaciny

uwagi:

tłumaczenia:

• japoński: (1.1) 即興曲 (そっきょうきょく)

źródła:

impromptu (język angielski)

wymowa:

IPA: /ɪmprɒmptju/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) improwizacja

(1.2) muz. muzyka impromptu

przymiotnik

(2.1) improwizowany

przysłówek

(3.1) improwizując

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: