Przejdź do zawartości

uryna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

uryna (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [uˈrɨ̃na], AS: [urỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fizj. mocz
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedyncza
mianownikuryna
dopełniaczuryny
celownikurynie
biernikurynę
narzędnikuryną
miejscownikurynie
wołaczuryno
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. urynał m, urynalik m
przym. urynowy, urynałowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. urina[1]
uwagi:
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: mocz
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=uryna&oldid=7655826”