turlać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

turlać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) popychać jakiś przedmiot, powodując jego toczenie się[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Pyzaty chłopczyk, na oko sześcioletni, turlał piłkę po ścieżce[2].
składnia:
(1.1) turlać + B. • turlać po + Ms.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) toczyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. turlanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło turlać w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Ewa Białołęcka, Tkacz iluzji, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.