tkanie

tkanie (język polski)

tkanie (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈtkãɲɛ], AS: [tkãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od tkać

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	tkanie
dopełniacz	tkania
celownik	tkaniu
biernik	tkanie
narzędnik	tkaniem
miejscownik	tkaniu
wołacz	tkanie

przykłady:

(1.1) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. tkactwo n, tkacz m, tkaczka ż, tkalnia ż, tkalnictwo n, tkanina ż, tkanica ż, tkanka ż

czas. tkać ndk., utkać

przym. tkacki, tkaninowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) тканне n
• bułgarski: (1.1) тъкане n
• interlingua: (1.1) textura
• rosyjski: (1.1) тканьё n
• włoski: (1.1) tessitura

źródła: