tailpiece

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tailpiece (język angielski)[edytuj]

tailpiece (1.1) of a violin: ②
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. strunnik, strunociąg
(1.2) druk. finalik (rodzaj winiety, ozdoba na końcu rozdziału lub całej książki)
(1.3) zakończenie
(1.4) archit. podciąg nadproża
(1.5) koniec lunety od strony okularu, wraz z pokrętłami ostrości, precyzyjnego przesuwu, itp.
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.2) headpiece
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: